دم پایی های من گم شد!

این ها مشق هذیان های یک دختربچه ی احمق!!!است که هنوز از لولو می ترسد...

صفحه اصلی | آرشيو مطالب | تماس با من | وبلاگ رسانه

چون تو نماز خوانده ای خدا پرست شده ام !!!(۱)

این روزها عجیب با خودم درگیرم...و با حرف هایی که از گلوی هیچ کس پایین نمی رود، با عکس هایی که هیچ کس نمی داند چقدر گم نامند، با شعرهایی که هیچ کس را جز خودم(خودت) نمی رقصاند!

می گویند باید تعریف کنی،معنی کنی،بنویسی،خاطره هایی را که هنوز نمیدانی چقدر با دلت فاصله دارند که حس می کنی زمین جای بزرگی برای نفس کشیدنت نیست...کاش می فهمیدی اینجا که من هستم نفس مصنوعی هنوز اختراع نشده و من چقدر نفس کم آورده ام !!!

و شعر که بهانه ی کوچکی ست برای بودن ...

تقدیم به خودم و همه ی تنهایی هایم که احمقانه ، بچه ماندند!!

کسی دارد توی ذهن من ضرب می گیرد

به فارسی که ترجمه کنی

می شود دام ، دام ،دااااام....

هول می کنم از اعشار تنت

و صدایی که بلد نیست تانکو برقصاند!

جنینم خودش را دور نافم حلقه می زند

امشب از همیشه حامله ترم...

«سیم آخر»حتما دختر است که «می زنی اش»

و با سرپرت می شوی بین لب هایم

گرم می گیرم با نقطه ها

که پشت لبت سبز می شوند

حل نمی شوی توی آب دهان زمین

باز با فرشته ها خوابیده ای حتما...

هضمت می کنند عقربه های حوصله

جوری که بلد باشد تانکو برقصد...

گر می گیرم از خودم

و نقطه ای که گول میزنی ام

تا فکر کنم این شعر همین جا تمام شده

نقطه !

زیر تختخوابم موش ها بند ناف می جوند

سقط می شوم از شکم یک دختر بچه

به فارسی که ترجمه کنی می شود :

دام ، دام ، دااااااااام ...

* * *

و یک شعر کمی قدیمی :

قوز بالای قوزت می شوم

وقتی به قوزی ترین مرد این شهر تکیه می کنم

و تو من را با کوه جوراب های نشسته ات اشتباه می گیری!!!

تو آن قدر با فرشته های هنوز باکره ات هورا کشیده ای

که نمی فهمی ؛

نمی شود با فاحشه ها نشست و برخاست کرد و

از تن لخت شب ماه حامله نشد

که هر چقدر هم اتو کنی

موهایم صاف است

که ست نمی شود با کت و شلوار مشکی ات

این چشم های قهوه ای...

ببین ، من همیشه همین قدر ساده لو می روم

وسط این ارتباط های سه بعدی

که هیچ ربطی

با خواب های فلجت ندارند

که همین طور الکی وول خورده اند

توی لباس های زنانه ی خواب یک پیرمرد...

نبین ، اینجا هیچ وقت پنجره استعاره از چشم نبوده

و منظور من از تو

جز یک عکس پرینت شده نیست!

من دارم فقط حرف می زنم

از پشت بلند گویی که سردش است

شعر قوز بالای قوز حرف های من است !!!

(۱)بیژن نجدی ...

باقی بقایتان...

Medium (Media) Blog سفارش طراحي قالبهاي پيشرفته سايت و پرتال جوملا! دانلود قالب رايگان Lonely Girl (دختر تنها) براي وبلاگ بلاگفا

\|	نوشته شده توسط فکرکنم نیلوفر اعتمادی!

به تو که یادگار بهاری!...

موهایت ،

صاف تر از همیشه شده است

من به تمام دست های این شهر مشکوکم !!!

« من همواره به دو چیزاعتقاد کامل دارم ،دوم به خودم سوم به هیچ چیز!!! »

چرا می خواهی بنویسم؟اردک ها هیچ وقت راه رفتن را خوب یاد نمی گیرند.چرا میخواهی بنویسم وقتی ذهن من احمق تر از آن است که بفهمد بعضی چیزها بوف است و اگردست بزنی جیز می شوی...که بفهمد خدا هیچ وقت خوابش نمی برد،حتی خمیازه هم نمی کشد...و این یعنی یک نفر همیشه تو را می پاید...همیشه...حتی وقتی زیر بالشت گریه می کنی و با مورچه های ریز روی موکت اتاقت درد و دل می کنی...حتی وقتی آن قدر تاریک می شوی که خورشید هم به خودش شک می کند!

چرا می خواهی بنویسم ؟

وقتی دست هایم آن قدر سرد است که آدم برفی ها هم از من فرار می کنند!!!چرا چرا چراااااااا؟

« مرگ که تحویلت نمی گیرد

پس بتمرگ و زندگی کوفتیت را بکن ! »

«یکی خواستش دل و چیزی نگفتم،دل خالی که دزدیدن نداره»*... حالا این شعررا هم فقط بخوان ...حتی نمی خواهد دست توی جیبت بکنی و به بغض های پرپردخترکی چند کلمه به زور صدقه بدهی... ↓

↓

از ترافیک گیج این خیابان دل بکن

من به قیمت همه ی اتوبوس های شهر بلیط شده ام

وکسی نمانده تا توی جیب شلوارش عرق نکرده باشم!

مثل کرم ها که توی زیر شلواری باغچه...

من منتظر کسی نیستم

و قول می دهم اگر بگویی دوستم داری

روسری ام از نگاه هیچ عابری گلدار نشود

واز نگاه کرم ها که سهم زیادی از دنیا نمی برند...

ک ر م ها

ها

ها ....

این قدر« ها» نکن به این شیشه ها

وقتی کور باشی

فرقی نمی کند چراغ ها کی از«رنگ بودن»خسته می شوند

وقتی کور باشی

حتی از پشت این شیشه های ها شده ام نمی بینی اش

زنی که سالهاست توی چشمان شلوغت بوق می زند!

من منتظر کسی نیستم !

اشتباهی

کنار خیابان شعری که شاعرش نبودی

ارائه ام نشانه ی شخصیت شد

واز جابه جایی چشمکهای عاشقانه 650 ریال آب خوردم !آب ِ آب ِ آب ...

من منتظر کسی...

دیر کرده ای !!!

می بینی ؟ این دفعه حتی امکان درج نظر هم وجود ندارد تا شرمنده ی چشم های مات دختری بشوی که دلش به همین چند خط سیاه و سفید خوش است ... نگران نباش... این دختربچه آن قدر ها هم احمق نیست که ردپایت را از میان این همه لگد مال تشخیص ندهد...من به همین خواندن ها هم راضیم !...بچه ها زود قانع می شوند...خیلی زودتر از آنکه آب نبات هایت آلبالو بچینند!

باقی بقایتان

با عرض پوزش امکان درج نظر برای این پست وجود ندارد(چه بهتر نه ؟)

یه توضیح شاید اضافه :ببخشید، من رو برای این توضیح شاید اضافه ببخشید !اما چون میدونم که خیلی ها به این 650 ریال شاید بی معنی خرده میگیرند،میخوام فقط یاد آور بشم که هرچند قیمت هر بلیط 250 ریال است اما اگه دقت کرده باشین پشت همه ی بلیطها می نویسند ما هرچند 250 ریال از شما میگیریم اما جابه جایی هر مسافر 650 ریال هزینه دارد!!!همین !!

* این ترانه ی مهستی رو خیلی دوست دارم...

\|	نوشته شده توسط فکرکنم نیلوفر اعتمادی!

تو پر بودی از شهوت مرگ ...

و نمی دانستی ما بدون تو حتی برای خوردن یک سیب هم چقدر تنها می شویم !
همین چند روز پیش بود که تولدم را با تو جشن گرفتم !
همین جا ..........توی همین وبلاگ.........

و حالا 24 بهمن ...........24 شمع ......به یاد تو روشن می کنم....به یاد تو که نیستی و از هر هستی هستی تری!فروغ ......!!!!

مر گ که تحویلت نمی گیرد

پس بتمرگ زندگی کوفتیت را بکن !!!

این اشتراک بزرگی ست بین من و تو/که من هی وبلاگم را به روز میکنم و تو عاشق های پوشالی ات را !

اینکه از کجا شروع شد را نمیدانم ....شایدبرای اولین بار کلاغ قصه ی پدر بزرگ - که هیچ وقت هم به خانه اش نرسید - بود که خواند «قار قار» ومن شنیدم «غار غار» ، یا شاید هم بعد از« ری را» گفتن سید علی صالحی وآن عاشقانه هایش بود که همه به ری را فکر کردند و من به اینکه بدون « ر» ری را حرف مقایسه میشود- یا ؟! - یا شاید هم ...چه فرق می کند فعلا که دارم هی شعر بالا می آورم!↓

و ۲ شعر سپید که عجیب محتاجند به نقد :

۱)

از آسانسور که س

ط می کنم

یک نفر روی جدول های خیابان افقی می خندد

و هی بد و بیراه می گوید

به دندان های طلایی مردی که

بادست های نشُسته ام شطرنج بازی می کند

و می جود ( با دندان های طلایی اش )

انگشتهای17 ساله ام را !

یک نفر هر اردیبهشت

به اندازه ی دست هایم

از دی فاصله می گیرد

و به این فکر می کند

که شناسنامه ی خدا عکس دار شده یا نه ؟ ...

یک نفر هر روز سر ساعت 2

به ایستگاه اتوبوس می رسد

و با بلیط های دزدی اش

به اندازه ی تمام اتوبوس های شهر

مسافر می خرد

و هی در راه ( توی اتوبوس )

از خودش می پرسد :

« این شعر چند طبقه دارد ؟! »

یک نفر که نمی فهمد

من از آسانسور سقوط کرده ام !

*************************************************

تصویر از : لیدا معتمد

۲) ( تقدیم به صدیقه حسینی عزیزم که این روزها عجیب بهش گره خورده ام )

سگ دو...سگ دو...

تا کی باید سگ دو بزنم

به خاطر وااااق وااااق سگ هایی که

هرگز نمی فهمند 2 چند تا از 1 کمتر است !

وهی دیازپام را توی گلویم خفه کنم

تا فالگیر ها

ازروی خط خطی دست هایم

تاریخ انقضایت را حدس نزنند!

نه ،

من به هیچ کروموزمی خیانت نکردم

وقتی به شعرهای نگفته ات تهمت بکارت زدم

من دهانم هنوز بوی گندم می داد

و آستیگماتیسم نداشتم

وقتی دیدم خدا توی جیب شلوارت چند بار خوابش برد !

( من دیدم و کور شوم اگر دروغ ...)

می بینی ؟

کفرم را با هر طعمی بالا بیاوری

باید به پای پیامبری بریزی

که با فرشته های هرزه ی خدا همخوابه شد

و باعث شد

جغرافیا به قطب جنوب شک کند ...

سگ دو ... سگ دو ...

فایده ای ندارد

سگ ها احمق تر از آنند که بفهمند

هیچ زنی دو بار عاشق نمی شود !

.......به ابنجاها هم سری بزنید !......

وقتی که ... عباس معروفی حوا (شعر)

باقی بقایتان...

\|	نوشته شده توسط فکرکنم نیلوفر اعتمادی!

امروز روز مهمی نیست ...

سوتفاهم ساده ای بود که

روز تولد من هم شد !!!!

( = امروز تولد فروغ فرخزاد عزیزمه!)

باید بگم ... باید اعتراف کنم

امروز زمستونه !

امروز دی ماهه!... درست نیمه ی دی...

و صدای زوزه ی گرگ ها انگار از همیشه بلندتر...

امروز نیمه ی دی ماهه... و من انگار از همیشه سردترم ( و انگار هیچ وقت هم گرم نخواهم شد )

باید بگم.. باید اعتراف کنم ...

به سرما نه ، این رو از سردی صورت و سرخی انگشتهای همیشه یخ زده ام هم می تونی بفهمی... باید اعتراف کنم به چیزهایی که نمیدونی...

باید از خودم بگم ، از آدمک خط خطی روی دیوار با آن موهای فرفری اش که همیشه مثل سایه دنبالم بوده و تو هیچ وقت نفهمیدی ( وبهم گفتی دیوونه ، مثل مامان که بهم گفت،مثل بابا،مثل نسیم ...)

از صدای جیغ مترسکی که توی همه ی خواب هایم قدم زد تا بالاخره یک روز دم هایی هایم را دزدید و تو هیچ وقت نفهمیدی( وبهم گفتی دیوو...)

از بت هایی که ساختم ( با همین انگشت های لاغر مردنی ام) و پرستیدم ( با همین ذهن روسپی همیشه کافر ) و شکستم (با همین انگشتهای ...مرده!)و تو هیچ وقت نفهمیدی...

نه ! نگو که از پوسترهای توی اتاقم میشود فهمید که توی باغ فلسفه ، ادبیات خودم را بالا آورده ام !!!! که مثل صادق هدایت دیوانه ام و مثل فروغ هرزه... که مثل شریعتی یک عصیان گرم و مثل چارلی چاپلین یک دلقک به دردنخور... نه ! نگو که فهمیده ای علی را توی حلقومم پنهان کرده ام تا ته مانده ی ایمانم را به تاراج نکشند و جلال احمد را از آن جهت دوست دارم که مثل خودم همیشه در شک دست و پا می زد...که با کامو حتی از بیگانه اش هم آشناترم و با دنیای کثیف نیچه ، با الهه ی ناز بنان ، با غار غار کلاغ ها !! بار ها گریه کرده ام و بار دیگر به شهری که دوستش ن دا ش ت م پناه بردم اما هلیا خوابیده بود ، بریدا هم ، و خدا که کسی روی ماهش را نبوسید !!!

نه ، نگو که می دانی من فقط یک دختر بچه ی هفت ساله ام که ازسه،چهار سالگی پایش به روانپزشکی باز شد و هذیان هایی که هیچ وقت دست از سرش برنداشت ، یا دختر بچه ی 10 ،11 ساله ای که وقتی مثل احمق ها زیر اولین داستانی که نوشته بود تاریخ 15 دی 13..نمیدانم چند را امضا کرد بهش تهمت شاعری زدند و تو پسر پچه ی شرور داستان دخترک کبریت فروش شدی و به شعرهای دخترک سپید فروش( دیوانه ات !) پوزخند زدی....

و شعر :( به خون بخون!)>هر چند نفمیدی! هرچند نمیفهمی!↓

...

صرف کردی ،

و من کشیدم

چین های موذی پرده را !

حالا فکر کن

پرتقالی چه طعمی خواهد داشت

وقتی از نارنجی های شهر باردار شوی

پشت همین چین های موذی پرده ...

نگران اول شخص هم نباش !

روسپی های کم رنگ

نمی گذارند شب تنها بماند

چای ، پر رنگش می چسبد !

به دوم شخص مفرد رسیدی ؟ ( کفش های زبانت را برای رسیدن خاکی تر نکن)

کلاغ ها به تو« تو» نخواهند گفت ↓

ضمیر غایب ها همیشه سوم شخص است !

و پشت پرده جای خوبی

برای غایب بودن ...

!!!!!

نه ! نگو که آن دختر بچه ی 17 ساله را می شناسی که هنوز روی موکت می خوابد و فکر می کند دست های خدا از نبات داغ های مادربزرگ هم داغ تر است ! نگو که میدانی...

امروز هوا از همیشه سرد تر است و

و صدای زوزه ی گرگ ها از همیشه بلند تر ...

امروز روز تولد من است

د ... ( و من امروز۱۷ ساله ام)

نگو که میدانی...

امروز را که تولد خیلی های دیگر هم است ( تولد فروغ >که زندگی ام است ،تولد توله سگ همسایه تان>که حتما خیلی دوستش خواهی داشت! تولد آدمی که مرده

که مرد

که مرده بود... )

(نگران نباش ، تولد من اتفاق مهمی نیست... مثل خیلی چیزهای دیگر ....مثل تلخی صدایی که پرسیدچرا کسی یادش نمانده آن مترسکی که توی خواب دم پایی هایم را دزدید مال کدام مزرعه بوده...یا آدمک خط خطی روی دیوار با من چه نسبتی دارد ... مثل سوال مسخره ی خدا از چند سالگی خدا شد؟؟؟؟(که من همیشه از خودم میپرسیدم و تو پشت فکرم را داغ میکردی تا دست ازسر این فکرهای مسخره بردارم )

نه ! نگو که میدانی !

امروز را که بلند شده ای که مثل همیشه بخوابی !!!!!

\|	نوشته شده توسط فکرکنم نیلوفر اعتمادی!